﴿بسم الله الرحمن الرحیم﴾

برادر گرامی داکتر فیروزالدین فیروز وزیر صحت عامه افغانستان، مهمان عالیقدر آقای علی محمد خان وزیر امور پارلمانی جمهوری اسلامی پاکستان، آقای زاهد نصرالله خان سفیر محترم جمهوری اسلامی پاکستان در کابل، وکلای محترم شورای ملی و شورای ولایتی کابل، علما و متنفذین شهر کابل، مهمانان و حضار گرامی، خانم ها و آقایان! السلام علیکم و رحمت الله و برکاته.

بسیار جای مسرت و خرسندی است که امروز شاهد افتتاح یکی از مهم ترین شفاخانه های جدید در کابل هستیم. من در ابتدا افتتاح این شفاخانه را برای وزارت صحت عامه افغانستان و برای مردم کابل و به خصوص برای باشندگان غرب کابل تبریک می گویم و امیدوارم با آغاز کار این شفاخانه، مشکلات خدمات صحی در یک بخش عمده کابل حل شود و مردم ما به تسهیلات بیشتر و خدمات بهتر صحی دسترسی پیدا کنند.

همچنین لازم می بینم از کشور دوست و همسایه گرانقدر خود جمهوری اسلامی پاکستان مخصوصا از جلالت مآب عمران خان صدراعظم پاکستان صمیمانه تشکر کنم به خاطر کمک ۲۴ میلیون دالری برای اعمار این شفاخانه و تجهیزات طبی آن. من به نمایندگی از حکومت و مردم افغانستان، مراتب امتنان و قدردانی خود را از دولت و مردم پاکستان ابراز می دارم. همچنین سلام و احترام جلالت مآب محمد اشرف غنی رئیس جمهوری اسلامی افغانستان را به مهمانان عالیقدر و حاضرین گرامی تقدیم می کنم. ایشان با همه علاقه مندی ای که داشتند به دلیل جلسه کابینه و مصروفیت های دیگر نتوانستند در این مراسم حضور پیدا کنند.

حضار گرامی!

جمهوری اسلامی پاکستان کشوری است که نه تنها در طول دوره جهاد افغانستان یار و همکار مجاهدین و میزبان میلیون ها مهاجرین ما بوده،  بلکه در دوره ۱۸ سال اخیر در بازسازی افغانستان و سهم گیری در پروژه های مهم زیربنایی نیز نقش بسیار سازنده داشته است که از آن جمله به عنوان نمونه می توان از اعمار تعمیر علامه اقبال لاهوری در محوطه پوهنتون کابل و تعمیرهای دیگر در پوهنتون مزار شریف و در پوهنتون جلال آباد و همچنین از اعمار شفاخانه محمد علی جناح درکابل و شفاخانه های دیگر در لوگر و جلال آباد و واحدهای صحی دیگر می توان نام برد. این نام گذاری ها و مخصوصا نام گذاری این شفاخانه به نام محمد علی جناح مؤسس و قائد اعظم پاکستان نشان دهنده احترام عمیق مردم افغانستان به تاریخ و شخصیت های ملی پاکستان است و روابط دو کشور و دو ملت برادر را بیش از پیش عمیق و گسترده خواهد ساخت.

ما همچنان انتظار داریم دولت پاکستان در راستای همکاری های سیاسی خود در تأمین امنیت و صلح پایدار در افغانستان و منطقه نیز نقش سازنده خود را ایفا کند. همه ما می دانیم که هر دو کشور ما از ناامنی رنج می برد و مردم هر دو کشور ما قربانی حملات تروریستی و انتحاری هستند که به عنوان نمونه می توان از حملات تروریستی چند روز پیش در کویته پاکستان و قربانی شدن بیش از ۲۰ تن از مردم ملکی کویته نام برد. ما هر دو کشور سرنوشت مشترک داریم و صلح و امنیت ما به همدیگر گره خورده است. ما می توانیم به کمک همدیگر برای مردمان خود یک زندگی صلح آمیز دایمی را فراهم کنیم و با تأمین امنیت مطمئن و پایدار، زمینه را برای همکاری های مهم اقتصادی منطقه ای و رفاه و آسایش مردم خود آماده گردانیم. ما می دانیم که افغانستان کانون اتصال منطقه ای و به تعبیر علامه اقبال لاهوری «قلب تپنده آسیا» است و با پویایی و تحرک این قلب، همه آسیا از آسیای میانه گرفته تا آسیای جنوبی، می تواند از یک اقتصاد پویا و از رفاه و ترقی برخوردار شود و امروز عملا می بینیم که پروژه های مهم منطقه ای انتقال انرژی برق و انرژی گاز از آسیای میانه به پاکستان و هندوستان از مسیر افغانستان طراحی و تنظیم شده است. ما در افغانستان متعهد هستیم که بین آسیای جنوبی و مخصوصا بین پاکستان و آسیای میانه به عنوان نقطه وصل و یک پل ترانزیتی عمل کنیم و در انتقال کالاهای پاکستان به آسیای میانه و بالعکس صادقانه همکاری کنیم. اما همه این همکاری ها در صورتی می تواند به صورت بسیار مؤثر و سازنده عملی شود که در همه منطقه ما و به خصوص در افغانستان فضای صلح و امنیت حاکم شود.

شما می دانید در این ایام پروسه صلح افغانستان با کوشش ایالات متحده آمریکا شتاب بیشتری یافته است. ما به عنوان حکومت و مردم افغانستان از این تلاش ها با همه وجود و به تمام معنی استقبال و حمایت می کنیم. دولت افغانستان و همه گروه های سیاسی و همه اقشار اجتماعی ما هیچگاه نه آغازگر جنگ بوده اند و نه طرفدار جنگ و راضی به ادامه آن، بلکه همواره تشنه صلح بوده اند زیرا بیش از هر کسی دیگری ما قربانی جنگ و ترور بوده ایم و همه زیربناهای اقتصادی ما با جنگ های تحمیلی ویران شده و هزاران تن از مردم ملکی ما در حملات انتحاری و انفجاری جان باخته و هزاران خانواده ما در اثر آن داغدار شده اند و از همین رو از هر تلاش سازنده توسط هر دولتی که در این عرصه صورت بگیرد استقبال می کنیم.

در این میان کشورهای همسایه دور و نزدیک ما مخصوصا جمهوری اسلامی پاکستان می تواند نسبت به هر کشوری دیگر، نقش برجسته تر و سازنده تری داشته باشند. ما از دولت پاکستان انتظار داریم و هم جدا می خواهیم که در این پروسه نقش جدی تری را به عهده بگیرد و از آغاز مذاکره بین الافغانی و با محوریت دولت افغانستان حمایت جدی به عمل آورد. امروز درست است که بعد منطقه ای و بین المللی جنگ افغانستان بسیار مهم است ولی برقراری صلح پایدار در منطقه و در افغانستان قبل از هر چیزی دیگر بستگی دارد به حل مشکلاتی که بین طالبان و حکومت و مردم افغانستان وجود دارد و حل این مشکلات هیچ راه دیگری ندارد جز گفتگوی مستقیم بین گروه طالبان و دولت افغانستان و اگر کسی فکر کند که این مشکل در غیاب دولت افغانستان و بدون حضور حکومت افغانستان قابل حل است، بدون تردید به خطا رفته و در حقیقت باور به صلح ندارد.

حضار گرامی!

خدمات صحی یک نیاز بسیار جدی در زندگی مردم و یک رکن بسیار مهم در حکومتداری است. قانون اساسی ما در این رابطه مسئولیت بسیار سنگینی را بر دوش حکومت و به طور خاص بر دوش وزارت صحت عامه گذاشته است. مخصوصا در ماده ۵۲ قانون اساسی به صراحت گفته شده که: «دولت وسایل وقایه و علاج امراض و تسهیلات صحی رایگان را برای همه اتباع مطابق به احکام قانون تأمین می‌نماید. دولت تأسیس و توسعه خدمات طبی و مراکز صحی خصوصی را مطابق به احکام قانون تشویق و حمایت می‌کند».

با توجه به این مسئولیت سنگینی که قانون اساسی بر دوش ما گذاشته، با تأسف باید بگوییم که هنوز موفق به انجام تمام وظایف قانونی خود نشده ایم. هرچند به صراحت باید گفت که در طول ۱۸ سال اخیر و مخصوصا در دوره حکومت وحدت ملی شاهد دستاوردهای چشمگیر در عرصه های پلان گذاری ها و تصویب پالیسی ها و استراتژی های مهم ملی و عرضه تسهیلات و خدمات صحی برای شهروندان هستیم به گونه ای که در اکثر مراکز واحدهای دومی و سومی کشور، فعالیت های صحی جریان دارد و وزارت محترم صحت عامه با همه کارکنان و منسوبین سخت کوش و پرتلاش خود مصروف عرضه خدمات صحی به شهروندان هستند ولی علی رغم این تلاش ها و با توجه به حجم نیازها و تراکم مشکلات و میراث بجامانده از جنگ ها و ناامنی ها هنوز هم راه درازی پیش روی داریم و هنوز هم در اکثر مناطق کشور به شمول پایتخت، با چالش ها و موانع جدی مواجه هستیم و هنوز هم اکثر شهروندان ما برای تداوی باید به خارج کشور بروند و هنوز هم خدمات ما مخصوصا از جهت کیفیت در سطح نازلی قرار دارد و هنوز هم در اکثر مراکز صحی خود از ادویه با کیفیت و تجهیزات مناسب و داکتران حاذق بی بهره هستیم.

بدین جهت باید یادآور شویم که مسئولیت و مکلفیت وزارت صحت عامه بسیار سنگین بوده و انتظارات و توقعات شهروندان از رهبری وزارت بسیار زیاد است. آنچه در این رابطه اهمیت خاصی دارد و امروز با اغتنام از فرصت و با توجه به مشکلات گریبانگیر مردم، باید یادآور شوم، برخی از انتقاداتی است که از طرف مردم مطرح می شود. در این راستا از نگاه سیاسی توجه به دو نکته در بعد رهبری و مدیریت این سکتور و پالیسی های سیاسی این وزارت بسیار مهم و حیاتی است.

اولین نکته مهم رعایت انکشاف متوازن در عرضه خدمات است. امروز صحت برای همه، عدالت برای همه و معارف برای همه شعار همه ما است ولی در عمل در تطبیق این شعارها با موانع جدی مواجه هستیم. البته همه می دانیم که منابع و امکانات دولت محدود است و نمی تواند همه نیازها را مرفوع سازد ولی آنچه مهم است این است که از امکانات موجود و از بودجه وزارت صحت عامه که در بودجه ملی ما نسبتا یک رقم درشت را تشکیل می دهد، به صورت متوازن استفاده شود و در این رابطه برخی از مناطق و ولایات کشور مخصوصا مناطق دوردست و صعب العبور شایسته توجه بیشتر است. در برخی از مناطق نه مراکز صحی وجود دارد و نه داکتر و ادویه و حتی در شهرهایی مانند کابل، مناطقی مانند غرب کابل که شامل چندین ناحیه است، با تراکم سنگین جمعیتی خود از خدمات متناسب صحی دولتی محروم است و مردم از مجبوری رو آورده اند به سکتور خصوصی که متأسفانه این سکتور نیز از کیفیت مناسب برخوردار نیست.

البته این منطقه از کابل متأسفانه در سایر سکتورها نیز از خدمات مناسب شهری محروم مانده و به حاشیه رانده شده است و ادارات مرکزی به شمول شاروالی، معارف و شرکت های برق رسانی و آب رسانی و مانند آن ها در وعده ها و تعهدات اصلی خود ناکام هستند و تا کنون صادقانه عمل نکرده اند و باعث فاصله مردم از حکومت شده اند.

نکته مهم دوم رعایت ترکیب و حضور متناسب و متعادل کدرهای همه اقوام و گروه های اجتماعی و فرهنگی در تشکیل و ساختار اداری و مسلکی وزارت صحت عامه است. با توجه به این که متأسفانه در اکثر ادارات دولتی هنوز روابط بر ضوابط حاکم است و بی طرفی و برخورد مساوی و برابر با همه شهروندان وجود ندارد، اگر از یک قوم و یا سمتی در اداره عامه، کسی حضور نداشته باشد، به مشکلات آن قوم یا منطقه رسیدگی صورت نمی گیرد. از طرف دیگر ماده ۵۰ قانون اساسی این حق را برای همه شهروندان قایل شده و تصریح کرده است که: «اتباع افغانستان بر اساس اهلیت و بدون هیچگونه تبعیض و به موجب احکام قانون به خدمت دولت پذیرفته می شوند». از این رو هم حق همه شهروندان از تمام اقوام است و هم یک ضرورت و ناگزیری است که باید در استخدام کارکنان، تعادل در نظر گرفته شود. امروز در تشکیل وزارت صحت عامه این تعادل وجود ندارد. به عنوان مثال مردم می پرسند که در تشکیل ۱۸۳۴۲ نفری این وزارت و در میان چندین معین و بیش از یکصد بست ریاست در مرکز و ولایات و شفاخانه ها چند نفر از اقوام هزاره و اوزبیک و ترکمن و سایر اقلیت ها حضور دارند؟ آیا از این اقوام هیچ کدر تحصیل کرده و مسلکی یافت نمی شود؟ تا جایی که من اطلاع دارم صدها نفر داکتران مجرب و با تحصیلات بلند وجود دارند ولی به دلایل نامعلوم هرگز استخدام نمی شوند و بیشتر بست ها در اختیار دو قوم خاص قرار می گیرد و این یک برخورد غیر منصفانه و مغایر با قانون اساسی است.

ادارات عامه مکلف هستند به این سؤالات مردم پاسخ بگویند چون مردم، مطابق قانون دسترسی به اطلاعات، حق دارند که به این اطلاعات دسترسی داشته باشند و اگر احیانا این اطلاعات نادرست است، اداره باید اطلاعات دقیق واقعی را در باره تشکیل و ترکیب کارمندان خود در اختیار همگان قرار دهند. این نوع اطلاعات، محرم نیستند که در اختیار عامه قرار نگیرد و اگر اداره اطلاعات درست را در اختیار مردم قرار ندهد، طبیعی است که بازار اطلاعات نادقیق و نادرست و شایعات و اتهامات رونق پیدا می کند.

عین این وضعیت در شاروالی کابل نیز دیده می شود. شاروالی کابل برای همه ساکنان کابل است و باید تمام نواحی این شهر و همه اقوام باشنده کابل خود را در شاروالی ببینند. در این موارد باید بگویم که رهبری حکومت هیچ تقصیری ندارد و بارها این نقیصه ها تذکر داده شده است و این مسئولیت رهبری هر وزارت و اداره است که در ساحه صلاحیت و مسئولیت خود به این مشکلات توجه کند و بدون در نظر گرفتن تعلقات قومی و زبانی و سمتی، حقوق شهروندی تمام شهروندان را رعایت کند. خوشبختانه شخص جناب وزیر صحت عامه ما یک شخصیت مسلکی با تجربه و موفق و متعهد و وفادار به ارزش های ملی و دارای روحیه ملی فراقومی هستند که امیدوارم هم ایشان و هم همه وزرای محترم و رؤسای ادارات مستقل ما تدابیری اتخاذ کنند که این کاستی ها و برخوردهای تبعیض آمیز از ادارات ما رفع گردد و قانون به صورت یکسان تطبیق شود و خدمات نیز به طور متوازن و متعادل برای همه ارائه گردد.      

در پایان یک بار دیگر مقدم مهمانان عالیقدر ما از جمهوری اسلامی پاکستان را گرامی می داریم و افتتاح شفاخانه محمدعلی جناح در کابل را هم تبریک می گوییم و هم این گام مهم را به فال نیک می گیریم تا سرآغازی باشد برای ارائه خدمات بهتر و مؤثرتر و تخصصی تر برای همه شهروندان کشور و همچنین تشکر می کنیم از شخص جناب وزیر صحت عامه که برای به بهره برداری سپردن این شفاخانه از مدت ها پیش تلاش های زیادی کردند و سرانجام امروز تلاش های ایشان به ثمر نشست که من از جانب خود و از جانب رهبری حکومت، از ایشان صمیمانه قدردانی می کنم. 

تشکر از توجه شما 

السلام علیکم و رحمت الله و برکاته

اشتراک گذاری